Τίτλοι τέλους





Ήσασταν ερωτευμένοι. Ευτυχισμένοι. Καψουριασμένοι. Μπορεί και βολεμένοι. Ή τουλάχιστον ήσουν σίγουρα εσύ. Και τώρα είστε πια χωρισμένοι, μες την ίδια την πόλη δυο ξένοι και τα λοιπά...

Νιώθεις πως χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου σιγά σιγά. Πως η ζωή σου δεν έχει νόημα, πως εσύ δεν έχεις λόγο ύπαρξης. Πώς ξεπερνάς λοιπόν έναν τόσο επίπονο χωρισμό; 


Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιο μαγικό κουμπί, που το πατάς και όλα ξαφνικά τελείωσαν. Είμαστε άνθρωποι, όχι ρομπότ. Πολλές φορές βέβαια ο καθένας μας έχει ευχηθεί να υπήρχε όντως ένας τέτοιος διακόπτης. Δεν υπάρχει όμως, όπως ανακαλύπτουμε στη συνέχεια- δυστυχώς ή ευτυχώς.
Δεν πιστεύω ακόμη πως υπάρχει κάποια μαγική συνταγή που μπορεί να μας πει οποισδήποτε σ’ αυτόν τον κόσμο, και με το που την εφαρμόσουμε να νιώσουμε καλύτερα. Να θυμάσαι πως κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί τι είναι το πιο σωστό να κάνεις. Πολλές φορές ούτε ο ίδιος σου ο εαυτός. Έτσι, δεν αποσκοπώ στο να χρυσώσω το χάπι κανενός. Η ζωή είναι δύσκολη. Η ζωή δημιργήθηκε για να είναι δύσκολη. Ή καλύτερα, η ζωή δημιουργήθηκε για να μας δυσκολεύει.

Ό, τι γιατροσόφια κι αν ακολουθήσεις, λοιπόν, το μοναδικό και σίγουρο που μπορεί να σου εγγυηθεί κάποιος είναι ότι ο χρόνος θα δείξει. Ο χρόνος πάντα κάνει τα μαγικά του και καλυτερεύει ή επιδεινώνει- θα μου πεις, πόσο ακόμη- μία κατάσταση. Περίμενε και θα δεις.
Βήμα πρώτο. Πάρε τις αποστάσεις σου. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι σχεδόν μαθηματικά αποδεδειγμένο πως όταν δύο χωρισμένοι συνεχίζουν και συναναστρέφονται για τον χ,ψ λόγο, ο ένας από τους δύο -αν όχι και οι δύο- θα ξαναγυρίσει. Είναι αδύνατο την επόμενη μέρα του χωρισμού να γυρίσεις και να πεις «Α! Ωραία, από ‘δω και πέρα φίλοι!». Ο χρόνος εδώ, λοιπόν, θα μπορούσε να κάνει το θαύμα του. Έτσι, μετά από δύο μήνες, πέντε δέκα... ένα χρόνο, ίσως μπορέσεις να δεις το πρόσωπο που κάποτε σου έιχε ραγίσει την καρδιά εντελώς φιλικά, χωρίς να αποσκοπείς σε μία πιθανή επανασύνδεση, όπως θα έκανες κάποτε.

*Να σημειωθεί πως εδώ θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και την αποστασιοποίησή σου από κάθε προφίλ του/της στα social media, τις κοινές παρέες, τα παλιά στέκια -ξέρω, το τελευταίο είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα. 

Βήμα δεύτερο. Κοίτα μπροστά. Διεύρυνε τον κύκλο των επαφών σου και δες πως υπάρχουν όντως κι αλλού πορτοκαλιές... Δεν είπε κανείς να προχωρήσεις κατευθείαν σε κάτι καινούργιο, όμως, το σημαντικό είναι να έχεις τα μάτια σου διαρκώς ανοιχτά και να καταλάβεις πως η ζωή προχωράει- ακόμα κι αν καμιά φορά αυτό το τελευταίο μοιάζει το χειρότερο σενάριο του κόσμου. Στην τελική, κάτι ήξεραν αυτοί που έβγαλαν τη φράση «ο έρωτας με έρωτα περνάει». Θυμίσου, ακόμη, πως αυτή κατάσταση δεν θα κρατήσει για όλη σου τη ζωή και πως κάποια στιγμή θα μπορέσεις να ξεκολλήσεις, ξεκινόντας κάτι καινούργιο. 


Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάσαμε στο τέλος. Επαναλαμβάνω πως ούτε εγώ, ούτε κανένας δεν μπορεί να δώσει τη συνταγή της επιτυχίας υπογεγραμμένη, όμως συμβουλεύω την κάθε ραγισμένη καρδιά εκεί έξω να πάρει επιτέλους τα πάνω της και να αναγνωρίσει την υπέρτατη αξία της.

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Back
to top