Εμείς που μεγαλώσαμε με το Mega…



Η αλήθεια είναι ότι από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να βλέπω τηλεόραση δηλαδή σειρές, εκπομπές, ακόμα και ειδήσεις και σπανιότερα κινούμενα σχέδια. Η τηλεόραση ήταν σχεδόν πάντα συντονισμένη στο «Μεγάλο κανάλι» ή αλλιώς στο 4, που έλεγε και η γιαγιά μου.
Αν με ρωτήσεις τι θυμάμαι πιο έντονα, θα σου πω πολλά και το καθένα για τον δικό του λόγο. Τις απογευματινές σειρές για παράδειγμα. Ναι ναι αυτές με τους 4 κύκλους και  παραπάνω μη σου πω, που είχες την αίσθηση ότι δεν θα τελειώσουν ποτέ, αλλά βασικά δεν ήθελες κιόλας να τελειώσουν. Χαρακτηριστικές οι σειρές της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση, «Βέρα στο δεξί» και τα «Μυστικά της Εδέμ». Μπορεί τότε να μην καταλάβαινα απόλυτα το νόημα του έρωτα και της φιλίας, αλλά «ζούσαμε» τον έρωτα της Ρεγγίνας και του Στράτου και «δεθήκαμε» με την παρέα της «Φεγγαρόπετρας».
Άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο, ήταν οι «απαγορευμένες» σειρές. Θα με ρωτήσετε ποιες ήταν αυτές... Οι «απαγορευμένες» σειρές, λοιπόν, ήταν αυτές που έπαιζαν μετά τις 22:00 ή και πιο αργά και φυσικά δεν «επιτρεπόταν» να τις βλέπω. Μερικές χαρακτηριστικές που θυμάμαι και πλέον «λιώνω» στο YouTube, ήταν του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Δυό μέρες μόνο», «Κλείσε τα μάτια», «Τέσσερις», αλλά και οι «Μάγισσες της Σμύρνης» και πολλές άλλες.
Φυσικά μιας και έπιασα τις σειρές, πρέπει να αναφέρω την «επανάστασή» μου! Ήταν όταν «πάτησα» πόδι και είπα ότι θα βλέπω «Στο παρά πέντε» και «50-50» από τις 22:00 που άρχιζαν μέχρι τις 23:00 που τελείωναν και ας είχα σχολείο την επόμενη μέρα. Τώρα μπορεί να ακούγεται αστείο, όμως τότε ήταν μια μικρή «νίκη» για μένα. Θυμάμαι να κάνουμε συζητήσεις ολόκληρες με τους συμμαθητές μου και να προσπαθούμε να οργανώσουμε και εμείς την δική μας 5αδα, η οποία θα κυνηγούσε τους κακούς της μικρής, φανταστικής μας κοινωνίας.
Φυσικά κάπως έτσι κυλούσαν και κυλούν μέχρι και τώρα και τα καλοκαίρια μας. Οι προβολές των λατρεμένων μας σειρών σε επανάληψη,  είναι ένα από τα must της αγαπημένης εποχής των περισσοτέρων. Ήταν και είναι η ευκαιρία για να θυμούνται οι μεγαλύτεροι και να μαθαίνουν τα παιδιά. Σειρές όπως η «Αναστασία» και το «Λόγω Τιμής» μας «ταξιδεύουν» σε άλλες εποχές πιο ανέμελες και φυσικά στα πρώτα βήματα μια γενιάς αγαπημένων ηθοποιών, όπως η Μυρτώ Αλικάκη, ο Άλκης Κουρκουλος, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και η Βίκυ Βολιώτη.
Βέβαια μεγάλο κομμάτι του «Mega» αποτελούσαν και οι ενημερωτικές εκπομπές, τα δελτία ειδήσεων, τα reality shows και τα τηλεπαιχνίδια. Μα πάνω από όλα το μεγάλο κανάλι ήταν οι άνθρωποί του, μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Ποιος θα ξεχάσει την Όλγα Τρέμη, τον Νίκο Στραβελάκη, τον Δημήτρη Καμπουράκη και την Λιάνα Κανέλλη; Τόσοι άνθρωποι πέρασαν από αυτό το κανάλι και κάποιοι έμειναν μέχρι το «τέλος». Να συντηρούν ένα κανάλι, που δεχόταν χτυπήματα από παντού, για δυο χρόνια χωρίς αποδοχές.
Εμείς, λοιπόν, μεγαλώσαμε με το «μεγάλο» κανάλι και η άδικη κατάσταση που επικρατεί θλίβει και το κοινό. Τέλος, θα πω ότι για μένα είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μου και ας ακούγεται υπερβολικό.


CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Back
to top